Het Minderhedenforum gebruikte voor haar onderzoek de lijsten (effectieven en opvolgers) van CD&V, Groen!, N-VA, Open VLD, sp.a en Vlaams Belang. Lijst Dedecker werd nog niet opgenomen in de telling omdat er nog te weinig gegevens bekend zijn over zijn lijsten. Hoewel sommige kieslijsten nog onvolledig zijn, zijn de cijfers die het Minderhedenforum aan de hand van de eigen telling (schatting op basis van naam- en visuele herkenning) kan voorleggen een duidelijke indicatie van een gebrek aan kleur op de lijsten.

De Europese lijsten – waar het minst zitjes (22 voor heel België) te verdelen vallen – scoren het best (9,5%). Op de lijsten voor het Brussels Parlement bedraagt het percentage etnisch-culturele minderheden op Vlaamse lijsten 9%. Een ondermaatse score in vergelijking tot de grote etnisch-culturele diversiteit in het Brussels Gewest. De Vlaamse lijsten tot slot dragen de rode lantaarn op vlak van diversiteit: slechts 4 procent van de effectieve kandidaten en de opvolgers behoort tot etnisch-culturele minderheden. (tabel zie onderaan)

Als we deze cijfers van kandidaten voor het Vlaams parlement nader onder de loep nemen, komen we tot de volgende bevindingen:

• Van de partijen scoort sp.a het meest divers (20 kandidaten), gevolgd door Groen! 12), daarna Open VLD (9) en CD&V (7), NV-A (4) en tot slot VB (0). Sp.a is de enige met een lijsttrekker met diverse roots (in Brussel).
  
• Politici met Maghrebijnse roots zijn het best vertegenwoordigd. Zij maken 38 procent van de etnisch-culturele minderheden op de kieslijsten uit. Politici van Turkse origine volgen op de tweede plaats, met 29 procent.
  
• De verhouding man-vrouw onder de etnisch-culturele kandidaten is ongeveer fifty-fifty. Bij de effectieven is de verhouding man-vrouw 45% tegenover 55%, bij de opvolgers is dat net omgekeerd.
  
• Van de Vlaamse provincies scoort Limburg het hoogst m.b.t. etnisch-culturele minderheden op de kieslijsten: deze provincie haalt ruim 6 procent. Op de tweede plaats staat Antwerpen met 5,5 procent. Oost-Vlaanderen en Vlaams-Brabant halen respectievelijk 4 en 3 procent. Helemaal onderaan bengelt West-Vlaanderen met amper 0,5 procent etnisch-culturele minderheden op de lijsten. Vlamingen in Brussel vinden 8 procent allochtone politici terug op Nederlandstalige lijsten.

Het Minderhedenforum erkent dat er vooruitgang is geboekt inzake kleur op de lijsten in vergelijking met de vorige regionale verkiezingen in 2004. Vergelijken we de cijfers van 2009 met die van 2004, zien we immers een stijging van het aantal etnisch-culturele minderheden met 61 procent (van 46 naar 74 verschillende personen). In 2004 leverde dit 2 volksvertegenwoordigers uit etnisch-culturele minderheden op in het Vlaams Parlement. We kunnen redelijkerwijs dus hopen op een (beperkte) stijging, maar een afspiegeling van de samenleving is nog veraf. Daartoe zou het Vlaams halfrond immers ca. 12 volksvertegenwoordigers moeten tellen. Het Minderhedenforum vreest dan ook dat voor een evenredige deelname van etnisch-culturele minderheden aan de politiek nog een lange weg af te leggen is.

Met zijn campagne ‘kies kleurig’ spoort het Minderhedenforum de kiezers aan om (ook) te stemmen op bekwame politici met een diverse achtergrond. De organisatie roept tegelijk de partijen op om in de toekomst meer aandacht te besteden aan etnisch-culturele diversiteit op de lijsten, en om ook na de verkiezingen - bij de samenstelling van de Regeringen en de kabinetten – de etnisch-culturele diversiteit van de samenleving te proberen weerspiegelen.

Naima Charkaoui, coördinator Minderhedenforum