Het spel werd op gang geschoten met de vraag aan de deelnemers om een item uit hun portefeuille op te diepen. Vervolgens mochten zij een herinnering delen met de anderen die voor hen onlosmakelijk verbonden is met het item. Elk item werd een pion op het spelbord. Een van de jongeren haalde bijvoorbeeld een oude leerlingenkaart van haar vader tevoorschijn en koppelde daar een entertainende anekdote aan. Hierna werden de deelnemers opgedeeld in groepjes, die zich verspreidden over vijf kamers, waarin telkens een ander aspect van erfgoed belicht werd.

De eerste kamer heette 'Vergeet-Me-Nietjes' en focuste op foto's. Uit een wand intercultureel samengestelde kiekjes konden de deelnemers er eentje kiezen, waarna hen werd gevraagd er een verhaal bij te vertellen. Dat dit in een ongedwongen en plezante sfeer gebeurde, bleek uit het feit dat het niet lang duurde eer de vraag kwam of een foto mocht worden bijgehouden omdat die (door het vertellen van de verhalen) inmiddels reeds erfgoed geworden was. Er vloeiden ook concrete tips uit de activiteiten in deze kamer. Zo is het bewaren van foto's achter plastic folie in albums slecht voor het emulsielaagje dat de foto beschermt. Het bekende systeem met de vier hoekjes is een betere optie.

Kamer twee wou 'orde in de chaos' brengen door aan te tonen hoe verenigingen een goed archief kunnen opbouwen. Aan de hand van een kaartspel, waarbij zeven kaarten zo snel mogelijk afgelegd moesten worden, werden handige tips meegegeven. De kaartjes bevatten hetzij een foto, hetzij een te beantwoorden vraag. Zo kwamen we o.a. te weten dat vochtigheid slecht is voor een archief a.h.v. een pictogram van een wolk. De meest competitieve kamer was die met als thema 'Archiveren kan je leren': de deelnemers waren er als de kippen bij om hun Trivial Pursuittaartje te vullen met partjes. Wie dat het snelst deed, wist o.a. het antwoord op de vraag hoe men het best een passage in een boek markeert (antwoord: bladwijzer) of kon achterhalen dat je een boek makkelijker uit een rek haalt door de omringende boeken eerst dieper te duwen.

'Breng de Boel naar buiten' focuste dan weer op tentoonstellingen. Een discussiespel leverde gevarieerde woorden en wederwoorden op: er werd gesprongen van luchtig erfgoed als ABBA naar serieuzere zaken als Palestina. Ook daar speelt immers erfgoed, want wie kan bewijzen dat hij al langer in de streek is, heeft wellicht een meer valabele claim op grond. Impressies van de discussies werden neergepend op een A3-blad, dat naderhand door een deelnemer als souvernir werd meegenomen. De vijfde en laatste kamer bendrukte het belang van het interview bij cultureel erfgoed. De aanwezige jongeren namen een interview van elkaar af met het aanwezige opnamemateriaal, waarbij 'reisverhalen' het hoofdthema was. Ook aan deze oefening werden praktische tips gekoppeld. Zo leerden de deelnemers dat je relatief eenvoudig degelijk opnamemateriaal kan ontlenen bij gemeente of provincie.

Hoewel veel van de jongeren initieel wat uit de lucht kwamen gevallen over het doel en nut van deze erfgoedactiviteit, waren na afloop enkel lovende kritieken te horen. Studenten van de Sociale Hogeschool bevestigden dat de samenwerking met Minderhedenforum.NET zeer was meegevallen. Er was heel wat fun, evenals ruimte voor interactiviteit in een informele sfeer. Maar bovenal waren het de bruikbare tips die in de smaak vielen. Het jongerennetwerk hoopt dan ook deze activiteit in de toekomst nog eens te organiseren, voor nieuwe deelnemers. Zo hopen we o.a. de mythe uit de wereld te helpen dat jonge verenigingen geen aandacht moeten hebben voor erfgoed. Het is net wel van belang dat men hier vroeg mee start. Dàt is de beste garantie om je verleden voor de toekomst te bewaren.

Hakim Benichou, stafmedewerker Minderhedenforum.NET