Entre Les Murs', die sinds 1 oktober te zien is in de Belgische bioscopen, schuwt de hete hangijzers niet. De film vertelt het verhaal van een leraar die les geeft in een interculturele school in de Parijse banlieus. Hij probeert de jongeren, die vaak een onterecht minderwaardigheidscomplex met zich meesleuren, met zijn enthousiasme naar goede resultaten te leiden. Maar het blijft wandelen op een slappe koord, want goede bedoelingen alleen volstaan niet om het vertrouwen van de scholieren te winnen. 'Entre Les Murs' is kortom een film over wederzijds respect, over hoe jongeren hun identiteit beleven en hoe de microkosmos van een Parijse klas vol 14-jarigen symbool kan staan voor de ganse maatschappij.

Tijdens de nabespreking met Hakim Benichou van het jongerennetwerk en acteur/muzikant Eric Kabongo uitte het publiek volop lof voor de aanpak van de filmmakers. Dat zowel studenten als leerkrachten (die soms zelf nog maar pas de schoolbanken verlaten hadden) positief reageerden, duidt erop dat 'Entre Les Murs' relevante punten aanhaalt voor alle betrokkenen in het onderwijs. Vooral hoe de prent de zoektocht naar zichzelf en elkaar in beeld brengt, werd gesmaakt. In het publiek was er immers unanimiteit over de nood aan een open houding: tussen leraar en leerling, maar ook tussen leraars of leerlingen onderling. Het feit dat zo'n open houding beide partijen kwetsbaar kan maken - zoals de film in enkele scènes duidelijk toont - werd niet gezien als een reden om openheid af te zweren.

Andere aspecten van de film wekten dan weer vooral herkenning op. Wanneer de leerkracht uit de film bijvoorbeeld de naam Bill op bord schrijft in een voorbeeldzin i.p.v. Souleymane of Wei of Esmeralda. Uit de reacties na de film bleek duidelijk dat een diversifiëring van zo'n naam kan helpen om jongeren die worstelen met hun identiteit beter te bereiken.

Eric Kabongo - een zelfverklaarde schoolse rebel - viel voornamelijk respect op als thema. In een van de indringendste sequenties verwijt de klas de leraar immers een gebrek hieraan wanneer hij het gedrag van een van de leerlingen met dat van een del vergelijkt. Eric vond dat leerlingen dergelijke uitspraken niet te persoonlijk moeten nemen, maar hekelde anderzijds de leraar omdat die zijn fout meteen had moeten toegeven. De zaal was echter verdeeld hierover. Een aantal mensen bepleitte immers dat een leerkracht zich niet te fel bloot mag geven.

Wel bestond er consensus over het feit dat intercultureel onderwijs het werk moet zijn van een team en niet van één solitaire leraar zoals in de film. Binnen de school als geheel moet er nagedacht worden over hoe men intercultureel onderwijs best toepast en of men - zoals de film het treffend stelt - ook naar de geest van de wet moet durven oordelen en niet louter naar de letter. Dat in 'Entre Les Murs' een leerling voor de tuchtraad moet verschijnen in de wetenschap dat die in 12 op 12 eerdere gevallen een leerling de deur wees, zette bijvoorbeeld kwaad bloed bij het publiek.

Volgens de deelnemers aan de activiteit is hét sleutelwoord in deze discussie 'vertrouwen'. Een jongedame die zelf in studiebegeleiding werkt vertelde in de nabespreking dat dit zowel tijdens als buiten de schooluren moet worden opgebouwd. Ook al is het geen wondermiddel, wederzijds vertrouwen is de beste garantie op een aangename en succesvolle studie (voor leerkracht én leerling). Dat het publiek uit mensen bestond die deze woorden in daden kunnen en willen omzetten, verheugt het jongerennetwerk van het Minderhedenforum. Deze filmvoorstelling was bijgevolg een groot succes en dus kijkt Minderhedenforum.NET er naar uit in de toekomst meer activiteiten te organiseren in West-Vlaanderen.

Hakim Benichou, stafmedewerker Minderhedenforum.NET