Zij boeken de beste resultaten, zo zegt het onderzoek, wanneer ze niet vertrekken van een lager verwachtingspatroon. Het Minderhedenforum vindt het dan ook cruciaal dat leerkrachten zich hiervan bewust zijn. Momenteel is dat niet het geval. Een onderzoek van Lies Roels wees uit dat de helft van hen zelfs niet gelooft dat onderwijs in staat is extra kansen te geven aan kansarme leerlingen.

Ergens is dat begrijpelijk. Hoe meer kansarmen er in een school aanwezig zijn, hoe moeilijker het is om aan iedereen even goede kansen op groei te geven. Maar het mag geen excuus zijn voor apathie. Daarom is het belangrijk dat collega’s elkaar steun geven. Wanneer een gans lerarenkorps aan één zeel trekt om gelijke onderwijskansen in de praktijk te brengen en ze die positieve ingesteldheid uitstralen naar hun leerlingen, is veel mogelijk.

Maar ook de rol van de directies mogen we niet onderschatten. Zij moeten tijd vrijmaken om een kentering in het verwachtingspatroon van de leerkrachten te realiseren. Dit is geen vrijblijvende visie, maar een bewuste keuze, die zich ook uitstrekt naar het aanhalen van de band met ouders. De praktijk bewijst dat de schoolresultaten van leerlingen een goed niveau halen wanneer directies, leerkrachten, ouders én buurtorganisaties een gezamenlijke strategie hebben om leerlingen het gevoel te geven dat ze potentieel hebben in de maatschappij.

Het Minderhedenforum wil er overigens op wijzen dat een positief verwachtingspatroon niet enkel in het onderwijs cruciaal is. We zien namelijk dat ook in de media er een probleem is met beeldvorming rond etnisch-culturele minderheden. En op de arbeidsmarkt vertrekken werkgevers vaak van veronderstelling over sollicitanten die niet op de realiteit maar op perceptie geënt zijn.

Het onderzoek dat in De Standaard werd aangehaald, is alvast een stap in de goede richting om verkeerde beelden over etnisch-culturele minderheden in onze maatschappij te doorprikken. Maar de echte verandering moet op het terrein gebeuren. In de scholen, op de werkvloer, op de beeldbuis. Enkel dan is er de hoop dat in de toekomst gepercipieerde problemen niet automatisch aan de etniciteit van een leerling of werknemer gekoppeld zullen worden maar aan de persoonlijke noden en wensen van ieder individu.

Sanghmitra Bhutani, stafmedewerker onderwijs