TIP: Organiseer 'ad hoc werkgroepen' binnen adviesraden Veel adviesraden bespreken elk dossier in groep. Thematische ‘ad hoc werkgroepen’ kunnen echter interessanter zijn voor sommige dossiers. Dit heeft het voordeel dat je gespecialiseerde krachten kan zoeken om mee te werken aan één concreet thema. Hierdoor wordt dit thema ook in de diepte doorgelicht. Deze techniek is een efficiënte manier om grondig en gegrond advies te kunnen formuleren.

DEELNEMER VAN DE MAAND: Joachim Ben Yakoub

leeftijd: 26

studie: Sociale Agogiek (UGent)

beroep: Diversiteitsmedewerker Pianofabriek

passie: De mens, de samenleving en haar verbeelding

deelnemer sinds: 2009



Hoe ben je bij het project Empowerment terechtgekomen?
“Via het internet kwam ik regelmatig een banner tegen: ‘Gezocht, mondige allochtonen Brusselaars!’. In de Pianofabriek ving ik het gerucht ook op dat er regelmatig mensen van het Minderhedenforum tijdens de Babbelut conversatietafels promotie maakten om de participatie van minderheden in het maatschappelijk middenveld en de politiek te versterken. Ik nam contact op met het Minderhedenforum voor wat meer info over het project. In het begin was ik nogal sceptisch, maar de coördinator van het Empowermentproject kon mij uiteindelijk enthousiasmeren en overtuigen om mij kandidaat te stellen voor de adviesraad ECM.”

Waarom is het belangrijk dat etnisch-culturele minderheden in adviesraden zetelen?
“Er wordt vaak over de andere gesproken zonder dat men luistert naar de mening van die andere. Iedereen denkt te weten wat het beste is voor de andere. Hoe democratisch we onszelf ook bestempelen (of hoe on-democratisch de andere), in het huidig systeem krijgt een kleine bevoordeelde minderheid eenmaal om de zoveel jaar een algemene ‘carte blanche’ om de samenleving te veranderen. Als we kijken naar de actuele demografische en socio-economische situatie van Brussel is vertegenwoordiging van minderheden (niet enkel van etnisch-culturele minderheden) van groot belang als we samen willen bouwen aan een stad waar iedereen zijn plaats krijgt. Mensen die in armoede leven, daklozen, sans-papiers, gevangenen, jongeren, mensen met een handicap,…zouden allemaal actief betrokken moeten worden in de vormgeving van de stad. Of de structuur van adviesraden hiervoor ideaal is, kan ik nu nog niet zeggen. Misschien moeten we binnen enkele jaren nog eens spreken, als ik hier een meer gegronde uitspraak over kan doen.”

Je werkt in Brussel. Wat betekent Brussel voor jou?
“Brussel is voor mij altijd een boeiende stad geweest: een authentieke, onuitputtelijke, oneindige en onvoorspelbare ruimte. Brussel kan gezien worden als de versmolten overgang tussen de Franstalige en Nederlandstalige gemeenschap in België en bij uitbreiding tussen de Romaanse en Germaanse cultuur in Europa. Rekenen we daar nog het feit bij dat de meerderheid van de inwoners in feite tot een minderheid behoort, zien we dat hoe het samenleven in onze stad nu vorm krijgt essentieel is voor het samenleven in België en Europa. Het is een symbolische stad: een stad die België en Europa samenhoudt.”

Vind je het belangrijk dat er geïnvesteerd wordt in kennis van de leden van een adviesraad?
“Hoewel ik het woordgebruik wat spijtig vind, ga je mij nooit horen zeggen dat ‘investeren in kennis’ een slechte zaak is. Integendeel, ik denk dat kennis binnen dit project essentieel is, als men geloofwaardig wil overkomen in adviesraden zonder te vervallen in het clichébeeld van excuustruus of alibiali. Veel hangt echter af van de manier waarop vormingen gebeuren. Ik heb zelden een vorming gevolgd waar de uitkomst op voorhand niet vaststaat. Dan krijg je snel het beeld dat mensen bv. na een vorming ‘Omgaan met diversiteit’ plots bewust zijn van hun vooroordelen en hier voor het leven tegen gewapend zijn.”

Je hebt jezelf kandidaat gesteld voor de adviesraad Etnisch-culturele Minderheden van de VGC. Wat was je motivatie?
“Ik probeer de actualiteit en beleidsontwikkelingen m.b.t diversiteit in het algemeen en inburgering in het bijzonder van zo dicht mogelijk te volgen. Ik hoop dat zetelen in een adviesraad mij gaat helpen om deze ontwikkelingen beter te begrijpen. Ik vertrek binnen dit project dus vanuit een lerende houding. Vanuit vragen als 'Hoe zal Vlaams Brussel omgaan met de vooropgestelde verschuiving van het minderheden- naar een integratiebeleid?' en 'Welke factoren bepalen de politieke besluitvorming rond dit beleid' Ook ben ik geïnteresseerd in hoe mensen, organisaties en instituties hierbij betrokken worden.”