Hoe ben je bij het project Empowerment terechtgekomen?
“Ik was, zoals elke dinsdag, mijn Nederlands aan het oefenen tijdens één van de conversatietafels in de Pianofabriek toen Lynn, de verantwoordelijke van het Empowermentproject, langskwam. Ze vertelde dat ze mondige Brusselse allochtonen zocht voor een adviesraad. Ik was meteen enthousiast!”
Waarom is het belangrijk dat etnisch-culturele minderheden in adviesraden zetelen?
“De realiteit van Brussel en, in mindere mate, van gans België is dat de samenleving vandaag de dag multicultureel, multi-etnisch en multireligieus is. De etnisch-culturele minderheden zelf weten het best wat ze nodig hebben om volwaardig deel te nemen in deze maatschappij en moeten zelf beslissen hoe en wat ze kunnen en willen bijdragen aan de Brusselse samenleving.”
Je woont in Brussel. Wat betekent Brussel voor jou?
“Ik woon nu twee jaar in Sint-Gillis, dichtbij het Voorplein. Brussel is mijn nieuwe thuis, de plaats waar ik woon en werk, de plaats waar mijn dochtertje zal opgroeien, de plaats waar ik mijn dromen kan vervullen. Brussel is een uiterst interessante maar complexe stad, een stad vol van kansen en uitdagingen, een kleurrijk boek met nog vele lege pagina's.”
Vind je het belangrijk dat er geïnvesteerd wordt in de kennis van de leden van een adviesraad bvb via het volgen van vormingen?
“Absoluut!”
Vind jij dat een ‘diverse’ adviesraad de impact van zo’n raad verhoogt?
“Jazeker. Een veelheid van stemmen kan alleen maar een wijze besluitneming ten goede komen.”
Hoe sta je tegenover ‘de tip van de maand’ voor de adviesraden en werkgroepen van de V.G.C.?
“Een goed idee! In de adviesraden praten mensen over complexe thema's. Het is belangrijk dat iedereen zich comfortabel voelt om een persoonlijke mening te kunnen geven, ondanks de aanwezigheid van mensen met meer kennis van zaken of meer werkervaring in het desbetreffende domein. Informele contactmomenten kunnnen constructieve relaties creëren tussen de leden van de adviesraad om dit te bereiken.”