TIP: Creëer realistische verwachtingen voor nieuwe leden Wanneer nieuwe leden willen toetreden tot een adviesraad, moet snel duidelijk zijn wat van hen verwacht wordt. Dat kan gaan om praktische punten, zoals hoeveel tijd men moet investeren of over hoeveel vergaderingen het gaat. Dat voorkomt ontgoocheling of onderschatting van het engagement.

KANDIDAAT VAN DE MAAND: Esther Santoyo

leeftijd: 31

studie: bachelor toegepaste psychologie, master sociologie

beroep: beleidsmedewerker tewerkstelling

passie: kunst, literatuur, maatschappelijk engagement

kandidaat sinds: 2009

Hoe ben je bij het project Empowerment terechtgekomen?
Sinds een aantal maanden werk ik binnen het Minderhedenforum rond het thema ‘tewerkstelling’. Ik volg voornamelijk de ontwikkelingen rond taalbeleid in bedrijven. Zo heb ik een rapport uitgewerkt over de bestaande maatregelen en een aantal knelpunten en aanbevelingen gesignaleerd. Ik houd me ook bezig met competentiebeleid, met de nadruk op taal, en hooggeschoolden en elders verworven competenties. In het Stakeholdersforum van VDAB en de Commissie Diversiteit van de SERV laat ik ook de stem van het Minderhedenforum horen. 

Via mijn collega Lynn van het project Empowerment kwam ik meer te weten over de doelstellingen van het project: de participatie van etnisch-culturele minderheden in overlegorganen van de VGC en andere Brusselse overlegorganen. Een goede zaak, vond ik. Wat mij vooral aanspreekt aan het project is de diversiteit van de mensen die eraan deelnemen.  Het is een goede mix van experts en gebruikers, mensen met verschillende etnisch-culturele achtergronden, mannen en vrouwen,…

Waarom is dit zo belangrijk?
De multiculturele samenleving is een feit, zeker in Brussel. Daarom moeten mensen in dialoog gaan. De participatie van etnisch-culturele minderheden in adviesraden is uiteindelijk een win-winsituatie voor iedereen. Hoe diverser (en daarmee bedoel ik àlle kansengroepen) de adviesraden worden, hoe creatiever men wordt in het formuleren van structurele oplossingen.

Wat betekent Brussel voor jou?
Acht jaar geleden woonde ik nog in Mexico City, een megametropool. Mijn hart heeft me de weg gewezen naar België. Ik woon nu in Geel, een rustig stadje in de provincie Antwerpen. Ik kende aanvankelijk niet zo veel over Brussel: enkel de typische bezienswaardigheden zoals Manneken Pis en het Atomium. Nu ik elke dag naar Brussel pendel, vind ik de stad een echte ontdekking. Het is een kleurrijke melting pot van invloeden, heel multicultureel en dynamisch. Maar zoals de meeste grootsteden kampt Brussel ook met problemen als ouderen die vereenzamen, sans-papiers op de vloer in het Noordstation, kansarmoede, verloedering, apathie tussen mensen. Brussel is niet de mooiste stad, maar toch een interessante stad waar ik graag werk. Een stad die me fascineert, vooral dan de problemen tussen Nederlands- en Franstaligen.

Wat was je motivatie om je kandidaat te stellen voor de werkgroep ’opleiding tot werken’ van de VGC?
Ik heb zeven jaar geleden zelf een inburgeringstraject gevolgd en ik weet dus wat het betekent om als nieuwkomer een vreemde taal te verwerven. Deze ervaringen zijn interessant om aan de theorie te koppelen. Ook de thema’s die in de werkgroep worden behandeld, interesseren me. Die sluiten erg aan op de thema’s die ik voor mijn huidige job opvolg. De ervaringen in de werkgroep komen bovendien van pas in mijn eigen loopbaan.

Wat vind je van de tip van de maand?
Realistische verwachtingen creëren is inderdaad erg belangrijk. Krijg je als lid bijvoorbeeld een echte stem in de beleidsadvisering? En wat is de concrete invloed van een adviesraad? Het zijn vragen waar ik op voorhand toch wat mee worstelde. Gelukkig organiseerde het project Empowerment onlangs een verkennend gesprek met de administratie onderwijs. Daar kwamen nieuwkomers te weten wat er van leden van adviesraden verwacht wordt. Bovendien is het een extra motivatie wanneer je hoort dat een hoog percentage van de beleidsadviezen die een werkgroep formuleert effectief wordt opgevolgd.