Het boek staaft dit met tal van voorbeelden en cijfers. Zo is minder dan 1% van het personeel werkzaam in de Vlaamse mediasector etnisch divers, stelt Hüseyin Aydinli, voorzitter van het Minderhedenforum. Zelfs het grootste mediabedrijf van Vlaanderen, de VRT, doet het met minder dan 2% amper beter. Als het om de tewerkstelling gaat, kan je niet om de witheid van media heen.

Maar er is meer. De ondertitel van het boek vraagt zich af waarom ‘allochtonen’ altijd slecht nieuws zijn. Vooral in pers en journalistiek is dat nog steeds een feit.

“Het is teleurstellend dat de pers de vermeende maatschappelijke consensus klakkeloos over neemt. En de mainstream visie op etnisch-culturele diversiteit is nu eenmaal vrij pessimistisch. De tegenstem komt aan bod, maar onvoldoende om dit patroon te doorbreken.”

Katleen De Ridder, auteur

De Witte Media stelt dat de pers een media-allochtoon creëerde die mijlenver staat van de diverse en minder controversiële werkelijkheid.

“Wie voor informatie over etnisch-culturele minderheden alleen op kranten en journaals is aangewezen, is eenzijdig en dus slecht geïnformeerd. In de pers domineert één perspectief: dat van ‘wit’ op ‘gekleurd’. Probleem is dat redacties ‘wit’ doodleuk ‘neutraal’ noemen. Zo verantwoorden ze dat de perspectieven en ervaringen van minderheden amper aan bod komen.”

Katleen De Ridder

Volgens De Witte Media maakt de pers het de etnische groepen erg lastig. Kan het dan verbazen dat de jongere generaties vriendelijk bedanken voor het label ‘allochtoon’?

Toch is er de afgelopen 15 jaar ook een gunstige evolutie geweest. Niches als cultuur, sport en politiek raakten steeds meer ingekleurd, toont wetenschappelijk onderzoek aan. Desondanks blijven blinde vlekken bestaan. Vooral dan in Vlaanderen.

Business is zo'n blinde vlek. Want er is een markt. Vooral de jonge consumenten in steden zijn etnisch erg divers. Multinationale bedrijven spelen hier reeds op in. Mediabedrijven ontwikkelden daarentegen geen strategie om deze jonge klanten aan zich te binden. Een gemiste kans, want uit onderzoek blijkt dat ze erg gretige mediaconsumenten zijn.

Een andere blinde vlek is goede, interculturele amusementstelevisie voor een breed publiek. De Witte Media lijst buitenlandse successen op en stelt vast dat interculturele tv in Vlaanderen amper van de grond komt. Urban radio doet in steden nochtans wat geen enkel medium schijnt te lukken: jongeren met verschillende achtergronden samen brengen rond één aanbod. FunX bijvoorbeeld behoort in de Nederlandse Randstad tot de marktleider bij jongeren met allerlei achtergronden. En dit zonder hen te labelen als ‘allochtoon’. Dit strekt tot navolging.

Heeft ook Vlaanderen binnenkort een urban zender? Bij ons was er in het verleden veel weerstand tegen etnische of interculturele media.

“De visie dat etnische media gettovormend zouden zijn was erg dominant. Dus, was de conclusie, zijn ze slecht voor de integratie. In het boek toon ik aan dat ze net pluralisme in het medialandschap garanderen. Trouwens: wat is media maken anders dan je tonen op het publiek forum? Het is het omgekeerde van een getto!”

Katleen De Ridder

Het boek wijdt een apart hoofdstuk aan de openbare omroep. Die heeft een lange geschiedenis op het vlak van diversiteit. Al in de jaren tachtig werden inspanningen geleverd om meer vrouwen op de buis te brengen in actievere rollen. Met de komst van Tony Mary nam het diversiteitsbeleid een doorstart. Voortaan zou de VRT ‘de diversiteit van de samenleving weerspiegelen’. De Witte Media poneert dat de VRT ter plaatse bleef trappelen. Harde resultaten bleven achterwege. Anno 2010 is opnieuw een doorstart nodig. Misschien heeft de nieuwe CEO een antwoord klaar?

De conclusie die als een rode draad doorheen De Witte Media loopt, is dat etnisch-culturele minderheden zich willen herkennen in het aanbod. Zowel in nieuws als in entertainment. Dat is de ultieme blinde vlek in het medialandschap anno 2010.

“Om de interculturele samenleving beter te laten functioneren zijn betere debatten en beelden nodig. En dan kan je gewoon niet om media heen. Ik weet wel dat media zeggen dat ze niet willen ingezet worden als instrument voor een betere samenleving. Daarin verschil ik dus van mening met hen. Volgens het Minderhedenforum is het niet te veel gevraagd om goede verhalen en accurate informatie te brengen. Ik wil media vooral aanmoedigen dat het kan.”

Katleen De Ridder