De Arabische origine alsook de moslimreligieuze achtergrond van de daders hebben wereldwijd de interetnische relaties onder druk gezet. De gevolgen zijn van dergelijke aard dat de (on)bewust gecreëerde angstpsychose voor nuance en pragmatisme geen plek meer overliet. Terroristen zijn Arabisch en moslim, dus zijn alle moslims en Arabieren minstens passieve aanhangers van Al-Qaeda. Terroristen misbruiken de (il)legale migratiekanalen, dus alle immigranten zijn terroristen.

In West-Europa werd dit gebrek aan nuance permanente olie op het vuur van reeds bestaande spanningen tussen bevolkingsgroepen. Kansarme minderheden werden in het defensief gedrukt en werden ter verantwoording geroepen voor alle zonden van Israël. De nieuwe politieke correctheid bestaat erin de allochtonen met de vinger te wijzen voor al wat fout loopt: terroristische aanslagen, geweld, criminaliteit, maar ook discriminatie, onderwijsproblemen, uitsluiting op vlak van tewerkstelling. De nuance is intussen zo ver zoek, dat het ideaal van het recht op vrije meningsuiting werd verward met het recht op beledigen van anderen.

In veel landen is een moslimvijandig klimaat ontstaan. In Nederland heeft dat te maken met het succes van populistische politici zoals Hirsi Ali en Geert Wilders en met de moord op Theo van Gogh. In Vlaanderen is het culturele racisme jegens moslims subtieler maar daarom niet minder reëel. Het uit zich onder meer in de steeds terugkerende vraag waarom moslims en hun verenigingen zich niet méér inzetten in de strijd tegen de internationale terreur. De vraag is absurd. Een gemiddelde Vlaamse moslim heeft evenveel inzicht en kennis van terrorisme als de bakker om de hoek.

Toch blijven ook intelligente mensen verwachten dat Vlaamse moslims en hun organisaties een actieve bondgenoot moeten worden in de strijd tegen de internationale terreur. De steeds terugkerende oproep om terrorisme te veroordelen is niet enkel misplaatst maar ronduit beledigend. Als we de bruggen die na 11 september zijn opgeblazen willen herbouwen, moeten we een andere oplossing bedenken dan de zogenaamde interreligieuze dialoog.