| Ten eerste hebben vele allochtone verenigingen de uitwisseling tussen mensen met diverse etnisch-culturele achtergronden als uitdrukkelijke doelstelling. De onwetendheid en het onbegrip waarop ze als nieuwe inwoners kunnen stuiten, is vaak een van de motivaties waarom ze zijn opgericht. Daaraan proberen ze tegemoet te treden door spreekbeurten in scholen en in (Vlaamse) verenigingen, workshops op allerhande evenementen, ontmoetingsavonden of namiddagen, tentoonstellingen en concerten, gemeenschappelijke activiteiten met andere verenigingen, enzovoort.
Verder 'empoweren' allochtone verenigingen mensen om hun leven in handen te nemen en actief aan de samenleving deel te nemen. Hier bouwen de verenigingen bruggen tussen mensen en groepen die te maken hebben met uitsluitingsmechanismen, en de rest van de samenleving. Dit gebeurt in eerste instantie door activiteiten met een bepaalde groep (vb. vrouwen van Afrikaanse herkomst). Met deze activiteiten maakt men mensen sterk genoeg opdat ze actiever aan de samenleving kunnen participeren. Zo nemen verschillende allochtone verenigingen initiatieven gericht op betere onderwijsprestaties of deelname aan de arbeidsmarkt.
En het werkt: onderzoek wijst uit dat allochtone Vlamingen die lid zijn van een zelforganisatie beter het Nederlands beheersen, meer praktische vaardigheden hebben zoals vergaderen en omgaan met gemeentelijke instanties, meer zelfvertrouwen en een grotere kennis van de samenleving. Mensen die samenwerken in een organisatie oefenen er zich ook in om gezamenlijk en zelfstandig problemen op te lossen. Bovendien blijkt dat mensen actief in de verenigingen van etnisch-culturele minderheden ook vaker actief zijn in andere (Belgische) organisaties.
Een derde bruggenbouwende rol van allochtone verenigingen is de brug tussen burger en beleid. Verenigingen van etnisch-culturele minderheden zijn de aangewezen vertegenwoordigers van deze groepen. Via de verenigingen kunnen etnisch-culturele minderheden signalen over hun situatie doorgeven aan beleidsinstanties, en weten zich zo vertegenwoordigd op de verschillende beleidsniveaus. Vertegenwoordigers koppelen hun standpunten en de reacties daarop terug en leggen verantwoording af aan een ruime basis. De verenigingen fungeren zo als megafoon voor de individuele leden. Het Minderhedenforum fungeert als megafoon voor de verschillende verenigingen samen.
Meer lezen?
Penninx, Rinus, van Heelsup, Anja (2004). Bondgenoot of spelbreker? Organisaties van immigranten en hun mogelijke rol in integratieprocessen. Forum, Utrecht.
Swyngedouw, M., Phalet, K. & Deschouwer, K., (eds.) (1999). Minderheden in Brussel. Socio-politieke houdingen en gedragingen. VUBPress, Brussel.
|
U
bent hier: 