| Discriminatiewetgeving |
| Discriminatie is niet enkel ontoelaatbaar, het is ook strafbaar. Het wetgevend kader is echter verre van perfect. De federale wetgever boekte reeds vooruitgang, maar Vlaanderen hinkt achterop. |
| |
|
Het Minderhedenforum dringt al jaren aan op een goed juridische kader tegen discriminaties. Zowel de Vlaamse als de federale wetgever dienen daar werk van te maken.
De discriminatie van etnisch-culturele minderheden heeft een zware economische en sociale kost voor de hele samenleving.
De hoogdringende strijd tegen racisme en discriminatie kan niet zonder een juridisch kader met een effectief afdwingbaar
discriminatieverbod. Dit staat los van positieve acties met vrijwillige engagementen van besturen, bedrijven en
organisaties die inzake diversiteit verder willen gaan dan respect voor verbodsbepalingen.
Federaal kader
Jarenlang heerste er een oorverdovende stilte in de Belgische rechtspraak op het vlak van discriminatie. Dat had te maken met de slechte wetgeving. In juni 2007 kwam er eindelijk een nieuwe antidiscriminatiewetgeving. Op heel wat punten - forfaitaire schadevergoedingen, gedetailleerd toepassingsgebied - is het wetgevend kader nu duidelijker. Maar de zogenaamde verschuiving van de bewijslast lost het probleem van de moeilijke bewijsvoering echter niet voldoende op.
Een rechter zal bewijzen van discriminatie pas aanvaarden als de neutraliteit en objectiviteit ervan wordt gevalideerd door
een officiële instantie, bijvoorbeeld een beëdigd ambtenaar.
Vlaams kader
Afgezien van het decreet evenredige arbeidsdeelname, dat beschermt tegen discriminaties in de werksfeer, is er geen bescherming tegen discriminaties in Vlaamse bevoegdheidsdomeinen. De nieuwe federale non-discriminatiebepalingen zijn
uitdrukkelijk niet van toepassing op gemeenschaps- en gewestmateries. Het Minderhedenforum vraagt daarom dat er zo snel
mogelijk een globaal antidiscriminatiedecreet dat nondiscriminatie garandeert in de sociale huur, het onderwijs, de vrije tijdssfeer, cultuur en andere domeinen.
|
|
| |